Periham Utlu van de Stichting Vizyon, die zich inzet voor de reïntegratie van (vooral) langdurig werkloze allochtone mannen. Hoe kunnen werklozen het beste aan werk worden geholpen? De aanpak van Perihan Utlu in het Amsterdamse Bos en Lommer lijkt succesvol.

’Koning Werkloos’, zo noemt Perihan Utlu de typisch langdurig werkloze die zij geregeld tegenkomt. Kenmerken: boos, agressief, intimiderend en vrij verongelijkt. Utlu, oprichtster van stichting Vizyon, zegt een oplossing voor deze werklozen gevonden te hebben. Ook heeft ze een geslaagd project om dat te bewijzen: de Buurtfirma. De werkwijze is simpel. Ga de markt op, het theehuis of de moskee in, vind een langdurig werkloze en vraag of hij wil werken.

„Zo is het begonnen”, zegt Utlu. „Tegenwoordig werken we ook samen met het UWV en het CWI (het voormalige arbeidsbureau, red.). Zij verwijzen deze mannen naar onze stichting.” Want de Buurtfirma is er voor mannen. Allochtone mannen om precies te zijn, die vaak slecht of geen Nederlands spreken, geen aansluiting hebben bij de samenleving en doorgaans niet eens uitgenodigd worden voor een sollicitatiegesprek. Laat staan dat ze weten hoe ze een sollicitatie succesvol doorlopen.

Neem Ali Cigdem. Een Turkse man van 46 jaar. Hij knikt instemmend op de vraag of hij Nederlands spreekt. Toch moet Utlu de vraag vertalen. „Zestien jaar heb ik in de bloemen gezeten. Dag in dag uit bloemen binden. Ook in het weekeinde en vaak tot ’s avonds laat. Toen ging het bedrijf failliet.” Ondertussen zit Cigdem zich al twee jaar thuis of in het theehuis te vervelen. En dat is moeilijk te verkroppen. Hij laat het Turks even voor wat het is en uit zijn frustraties in het Nederlands: „Werk is goed. Collega’s altijd goed. Werkloos niet goed.”

Nu heeft Cigdem zicht op een baan bij Schiphol. De Buurtfirma heeft contacten met verschillende werkgevers van wie de luchthaven, de Amsterdamse haven en de gemeentelijke reinigingsdienst de grootste zijn. En elke werkgever is persoonlijk overgehaald, vertelt Utlu. „Een intensieve klus maar werkgevers moet je ervan overtuigen dat dit hardwerkende, betrouwbare mannen zijn. Hun manco is dat ze de taal niet beheersen.” Utlu gaat daarom steevast mee naar elk kennismakingsgesprek dat de mannen hebben. „Anders krijg je achteraf te horen: ’Ja, lijkt ons een goede man maar de taal hè?’”

De verhalen van de deelnemers aan het project komen grotendeels overeen. Abdullah Popal (38) komt uit Afghanistan en heeft drie kinderen. Hij zoekt samen met Utlu uit hoe hij een bevoegdheid kan krijgen om zijn eigen taxi te beginnen. Omdat hij de taal nog niet goed spreekt, neemt hij lessen Nederlands. „Ik wil een werkende vader zijn”, zo verklaart hij zijn enthousiasme voor het project.

De vraag rijst hoe Utlu schijnbaar wel in staat is de ’Koning Werkloos’ zo ver te krijgen dat hij weer meedoet. Zelf zegt ze dat het komt omdat zij de juiste vragen stelt. „Hoe denk je dat je vrouw zich voelt als ze met andere vrouwen praat over jouw werkloosheid? En wat moet je je zoon vertellen als hij vraagt waar papa zijn geld mee verdient?” Die vragen dringen door. Want, zegt deelnemer Hocein Ait Ouarg (48, Marokkaan, twee jaar werkloos): „Ik doe mee voor mijn kinderen en voor mijn zelfrespect.” Bovendien is hij tegenwoordig een stuk vrolijker thuis.

Buurtfirma doet meer dan reïntegratiebureaus

De Buurtfirma begeleidt sinds maart 37 allochtone mannen. De mannen zijn tussen de 30 en 50 jaar en werkloos (variërend van 2 maanden tot 22 jaar). Sinds de start hebben tien mannen een serieuze optie tot werk. Oprichtster Utlu denkt dat zij voor het eind van het jaar aan de slag kunnen. De wijken Bos en Lommer en De Baarsjes kennen een hoge werkloosheid onder met name niet-westerse allochtone mannen tussen de 30 en 45 jaar. Het werkloosheidspercentage onder deze groep is ruim 13 procent.

De Buurtfirma onderscheidt zich van andere reïntegratietrajecten omdat het zich niet alleen richt op werk. Ook komen onderwerpen aan bod als cultuur, gezondheid, opvoeden, vaderrol en voorbeeldfunctie Daarnaast wordt aandacht besteed aan sociale vaardigheden, interculturele communicatie, taalvaardigheid, zelf keuzes maken en verantwoordelijkheid nemen.

bron: Trouw.nl, 21-10-2008

(3) Reacties