|
De WVG-taxi is voor velen een uitkomst |
|
|
|
maandag 20 december 2004 |
18
DECEMBER 2004 - DEVENTER - Het zijn korte ritjes die taxichauffeur Paul
de Blok (51) op een gewone maandagmorgen maakt. ‘Veel WVG - vervoer, de
gewone straattaxi is nog maar vijf procent van ons werk.'.‘Auto
wassen' staat er bovenaan de rittenstaat waarop De Blok zijn ritten
noteert. Daar is hij de dag mee begonnen. Taxirijden is meer dan van A
naar B scheuren, legt hij uit. Je wilt mensen veilig vervoeren, een
praatje maken, er netjes uitzien. ‘Voor het keurmerk moeten we ook
reanimatiekennis, stratenkennis en sociale vaardigheden bezitten. Ik
ben trots op mijn werk, maar ik merk dat het imago van taxichauffeurs
niet altijd even goed is. Komt vooral door problemen met chauffeurs in
de Randstad.'
door KAREL VAN DELFT
Dat Rietman het KIWA-keurmerk heeft gekregen,
doet De Blok goed. ‘Het is toch een belangrijke erkenning.' Hij wijst
op een sticker op de vooruit. ‘Dat geeft aan dat we kwaliteit leveren.'
De
rit begint in de garage aan de Dordrechtweg, de thuishaven van zo'n 30
taxi's en 70 busjes, waarmee zo'n 170 chauffeurs rijden. De Blok is
veertien jaar taxichauffeur. ‘Eerder reed ik op een vrachtwagen, maar
ik kreeg rugklachten.' ‘s Morgens zit hij op de WVG-taxi, ‘s middags
doet hij leerlingenvervoer.
De centrale geeft een ritje door van
de Zwolseweg naar het Kruidvat op de Brink. Mevrouw Lammes gaat
boodschappen doen in de stad. Voordat de rit begint betaalt ze haar 80
cent eigen bijdrage.
Met een WVG-indicatie komt ze in
aanmerking voor een tientje provinciale subsidie, net als ruim 4.000
andere WVG-pashouders in Deventer. Van hen maken dagelijks zo'n 250
mensen gebruik van de WVG-taxi.
Op de Keizerstraat blokkeert een
vrachtwagen de doorgang. ‘Je kunt in Deventer nergens bij als er iets
verstopt is', merkt De Blok op. Hij rijdt om via de Singelstraat en Op
de Keizer. Daar staat een officiële halte voor taxivervoer. ‘Maakt
bijna nooit iemand gebruik van. De mensen voelen zich er niet veilig en
de gemeente wil geen overdekking toestaan omdat er dan zwervers in gaan
zitten. Volgens mij is dat nooit bewezen.'
Mevrouw Lammes wordt
keurig voor het Kruidvat afgezet. Daar staat al een volgende passagier
te wachten. De man doet vrijwilligerswerk bij verslavingsinstelling
Tactus. Honderd meter lopen is al te ver voor hem. ‘Ik knijp mijn
handen dicht dat dit gesubsidieerd taxivervoer er is.'
Bij het
WVG-taxivervoer moeten mensen minimaal een uur van te voren de centrale
bellen. De taxi komt maximaal een kwartier eerder of later dan het
gevraagde tijdstip. Soms ook worden meerdere mensen tegelijk vervoerd.
Eénmaal heeft hij vijf kwartier moeten wachten, zegt de passagier die
de verslaggever om een perskaart vraagt, maar zelf anoniem wenst te
blijven. ‘De klacht is nog in behandeling, maar ik heb wel direct een
keurige brief gekregen.'
Taxichauffeur De Blok geniet van zijn
werk. ‘Je moet er niet aan denken dat dit vervoer weg valt, dan zijn
die mensen allemaal aan huis gebonden.'
Vaak is hij een
klankbord voor zijn passagiers. ‘Het meest populaire gespreksonderwerp
zijn klachtjes', grinnikt hij. ‘Daar heb je er heel wat van. Ik hoor
het beleefd aan en blijf neutraal.'
Het werk verveelt geen
moment. ‘Het enige wat vervelend is, is dat de weggebruikers de laatste
jaren steeds intoleranter en haastiger worden. Gas geven kan iedereen,
maar ik laat me niet opjagen. Ik wil mijn passagiers netjes en veilig
op de plaats van bestemming brengen.'
We rijden naar huize Corel
op de Zwolseweg. De Blok stapt uit en loopt naar de receptie.
‘Goedenmorgen, ik kom mevrouw Roelofs ophalen.' De vriendelijke dame op
leeftijd zit al klaar. Als ze ingestapt is, betaalt ze een euro. ‘Laat
het wisselgeld maar zitten.'
Op de Kortelingstraat stapt een
69-jarige dame in. ‘Ik heb Parkinson. Twee keer per week ga ik met de
taxi naar de kleinkinderen. Mijn man gaat op de fiets, maar dat lukt me
helaas niet meer.'
Sinds een jaar woont ze op Zandweerd. ‘Het
is te rustig daar en je kijkt bij de overburen op tafel. We moesten weg
op de Mr. de Boerlaan, daar hebben we 28 jaar gewoond. Mijn kleinzoon
is daar geboren. Ik durf er niet meer te gaan kijken. Ik mis het
teveel.'
Even later arriveert ze op de 1e Kruisstraat. De Blok helpt haar bij het uitstappen, zoals hij dat bij iedere passagier doet.
Op
het dashboard is een kleine computer met display gemonteerd. Daarop is
de volgende rit al weer doorgeseind. Compleet met informatie of het
WVG-taxi, Servicetaxi of Regiotaxi betreft.
Bij het st. Jozef
ziekenhuis stapt een 83-jarige dame in. De Blok zet haar rollator in de
achterbak. De rit naar een verzorgingshuis duurt nog geen kilometer.
Per rollator had mevrouw die afstand nooit kunnen afleggen.
Bij
de Grote Voorster, waar ze een aanleunwoning bewoont, stapt mevrouw W.
Kolthof in. De reis gaat naar Colmschate. Mevrouw Kolthof is lid van
het bestuur van de vrouwengroep van de Ichtuskerk.
‘Op zaterdagavond ga ik ook vaak met de taxi naar Colmschate. Naar vrienden. Die zijn zelf ook niet meer zo goed ter been.'
We
hebben twee uur gereden, tachtig euro subsidie van de provincie
opgesoupeerd en acht mensen blij gemaakt door ze netjes te vervoeren
naar hun plaats van bestemming.
Taxi Rietman heeft als eerste
taxibedrijf van Overijssel het Keurmerk Taxibedrijf van KIWA gekregen.
Taxichauffeur Paul de Blok schreef de krant een brief. Toen er een paar
jaar geleden veel klachten waren, haalde het bedrijf regelmatig de
krant. Of we nu ook eens wilden komen kijken.
De Stentor, 18-12-2004
 (0) Reacties | Reageer!
|
Nieuws 
